کار ایندتون تضمین شدست یعنی چی؟ استخدامی هستین یا هیئت علمی هستین ؟ یا به خاطر تحصیلاتت میگی ایندم تضمینه؟ فقط امید به اینده داری؟ اکثر دکتری ها بیکارن . شاید از اینده و بیکاری میترسه؟
سربازی هم خودش دوساله.
این ها به کنار ، شاید ازتون خوشش نمیاد که اینقدر نه میاره. ممکنه به خاطر همکاری دزسی باهاتون خوش برخورد باشه ولی برای زندگی مشترک قبولتون نداشته باشه. یا اخلاق و روابط اجتماعی تون رو پسند نکنه.
تجربه خودم در مورد یکی از همکارام: چون پسر مودب و سر به زیری بود زیاد احترام میذاشتم بهش.بر خلاف بقیه همکارام موذی و زیر اب زن نبود. و خیلی صادق بود . با واسطه ای متوجه علاقه شون شدم. اصلا به نظرم فرد مناسبی برای زندگی مشترک نبود ، چون رفیق باز بود. اعتماد به نفسش پایین بود. ثبات مالی و شغلی نداشت. برای ایندش هیچ برنامه ای نداشت و هر روز کار بود میومد هر روز کار نبود میرفت استراحت یا کوه و دشت.
شما هم ببین چه چیزی داری که طرفت نمیخواد اشنایی صورت بگیره. فقط تحصیلات، همکار بودن یا صرف علاقه دلیل نمیشه برای تشکیل زندگی مشترک.
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی