سلام به همه
من تو زندگیم همیشه به خاطر قدم مسخره شدم . یه دختر ظریف و بیبی فیس با قد 151 هستم . تو خیابون که خیلی پیش اومده تیکه بشنوم . اونا برام مهم نیستن . بیشترین ناراحتیم از اطرافیانمه . مثلا خواهرم تا همین چند سال پیش تو بحث و دعوامون برا اینکه اشکم در بیاد بهم میگفت کوتوله . اون موقع 15-16 سالش بود و بعدش میومد معذرت خواهی و میبخشیدمش . یا مثلا بابام همیشه جوری رفتار میکنه که انگار چون قدم کوتاهه پس جدی گرفته نمیشم . همیشه غیرمستقیم جلو بقیه میخواد بگه من قابل ترحم و ناتوانم .
من همیشه دانشجوی زرنگ بودم ، استادمون خیلی از من خوشش اومد یک روز بحث چیزی بود که بهم گفت اعتماد به نفس خوبی داری ولی چیزی که میخوای به ظاهرت هم نمیخوره آخه (منظورش قدم بود) و بعد خندید . با حالت شوخی گفت منم خندیدم اما دلم شکست . از این اتفاقات خیلی خیلی زیاد واسم پیش اومده .
با همه این چیزا اما خدا رو شکر قیافه خوشگلی دارم . اگه همینم نداشتم زودتر از اینا مرده بودم . تا الان خواستگار هم زیاد داشتم و اکثرا هم قد بلند بودند یعنی مثلا بالای 185 . عجیبه که کسایی که خودشون قد متوسطی دارند بیشتر مسخره میکنند . معمولا آدمای قد بلند خیلی باهام خوبن . چه آقا چه خانم .
اما من خورد شدم تو زندگی . شدم یه آدم افسرده که هیچ حسی به آینده ندارم و شوقی واسه دیدن روزهای بهتر ندارم چون تو زندگیم همیشه موفق بودم اما هیچی خوشحالم نمیکنه و چند روز یه بار گریه میکنم . خدا منو میخواد آزمایش کنه ؟ فقط دوست دارم بخوابم و دیگه بیدار نشم .
خانواده برتر...
ما را در سایت خانواده برتر دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: رضا رضوی بازدید: 171 تاريخ: چهارشنبه 20 ارديبهشت 1396 ساعت: 2:45