جرات خواستگاری رفتن رو ندارم

سلام

من یه پسر 27 ساله هستم از نظر مالی به جز یه شغل کارمندی هیچی از خودم ندارم که تا همین جاش هم خدای خودم رو شاکرم. (( این بهترین سرمایه ام هستش چون کسی که بخواد منو انتخاب کنه چون ثروتی ندارم منو بخاطر ویژگی های شخصیتی ام انتخاب میکنه)) .

من خودم قصدم از ازدواج عاقبت بخیری هستش به خاطر آخرتم میخوام تمام مهر و عشق و محبتم رو نثار خانومم و بچه هام و خانواده خودم و خانومم کنم. الانه هر وقت فرصتی پیدا کنم کارهای مامانم رو تو خونه تا حدی که بتونم انجام میدم. یه فردی رو در نظر بگیرید که هم ترانه های مجاز و غیر مجاز گوش میده ، هم ریشش رو تیغ میزنه ، هم از یه طرف دیگه نمازهامو تا اونجا که بتونم اول وقت میخونم و اهل خمس و روزه و ... هم هستم .

از ماهواره هم بیذارم ،با نامحرمم اصلا رابطه ندارم مثلا دخترهای فامیل خودشون اخلاقمو میدونن و فقط در حد یه سلام کردن باهام حرف میزنن ولی با برادرهای دیگه ام خیلی بیشتر از من گفتگو و معاشرت میکنن. (( الان بعضی ها نیان بگن شما که میخوای عاقبت بخیر شی چرا اون کارهایی که نباید بکنی رو میکنی... اینو بذارید که خودم با خدای خودم یه جورایی کنار میایم )) .