درد دل یک دهه شصتی

سلام. دوستان این مطلب رو به عنوان 1 دل نوشتم. مسابقه بدبختی هم نیست و مقایسه 1 1 با بقیه دهه ها هم نیست.

نیت من فقط درد دل هست نه راه اندازی بحث حاشیهای یا مشاوره یا کل کلهای همیشگی در وبلاگ.

این روزها فشار روانی زیادی و تحمل میکنم و از دعا کردن از خدا خواستن از نذر و نیار کردن خسته ام.

تمام زندگی ام در هر مرحله از زندگی ام همین بودم همه ش درگیر چله و دعا و نیاز فقط برای ابتداییترین امکانات برای زندگی و اینکه تلاش هام نتیجه نمیداد یا دیر نتیجه میداد.

چرا باید بعد کلی تلاش و درس خوندن در بهترین دانشگاه

برای داشتن یک شغل معمولی که کف نیازهای اولیه رو بتونه پوشش بده

باید این همه سختی کشید و متوسل به دعا و معجزه شد که نکنه به پارتی دار نخوری نکنه با نور چشمی سهمیه ای و نخوری...