سلام
من یه دختر ۱۶ ساله م که در ظاهر اصلا لوس نیستم و خیلی هم محکمم یعنی بدترین اتفاقات زندگیم که افتادن حتی من دیدم مادرم هم گریه کرد ولی جلو هیچ کس حتی مادرم خم به ابرو نیاوردم.
امّا از اولش برای کوچکترین چیزها دلم میشکسته و الآن اینطورم امّا یکی دوبارم نبوده زیاد دلم شکسته از خیلی ها ولی هنوزم ته دلم نازکه و به ظاهر خیلی سفتم یعنی همه من و میشکنن و نمی ذارم بفهمن که من 1م. همین باعث میشه که اطرافیانم نادانسته کارهایی می کنن و فکر می کنن من ناراحت نمی شم.
1 من 1 که 1 ناراحت 1 و از اون جایی که حق دارم ناراحتیم و ابراز کنم به شکل عصبانیت این کار رو می کنم مثلا یه بار دو پست دادم ماه آذر، آقای نجفی تایید نکرد یه کم از دستش گریه کردم ولی هیچی نگفتم، اینجا بجاش مثلا وقتی خانواده م باهام حرف میزدن پرخاشگری می کردم.و کلا از این سایت بدم اومد و دوباره خودم برگشتم بعد چهار ماه.
حالا چند تا سوال دارم:
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی